De Autist  -

+ 1 - 0 | § ¶Uit het oog, uit het hart?

Waar mijn vriendin iedere week wel met haar ouders aan de telefoon hangt kan het bij mij soms wel maanden duren voordat ik weer contact zoek met mijn ouders. Mijn vader en moeder zijn de beste ouders die je je maar kunt wensen. Mijn vader heeft altijd keihard voor ons gewerkt. Mijn moeder was er altijd voor ons als we thuiskwamen vroeger. Ook nu nog staan ze altijd voor mij klaar als ik ze nodig heb. Het rare is dan ook dat ik nauwlijks de moeite neem om contact met hen te houden. Vroeger werkte ik in het weekend nog in mijn ouderlijke woonplaats en dan kwam ik ook elk weekend thuis. Maar sinds er daar geen werk meer voor mij was kom ik eigenlijk alleen nog voor speciale gelegenheden die kant op. Het is ook zo'n 75 km reizen wat dus net iets te duur is om regelmatig even zomaar te doen. De laatste keer dat ik bij mijn ouders geweest ben was met kerstmis, daarvoor met sinterklaas en daarvoor in september. Mijn vader is halverwege vorige maand geöpereerd. Hij heeft een nieuwe knie gekregen. Wij zijn natuurlijk bij hem in het ziekenhuis op bezoek geweest maar verder heb ik nauwlijks contact opgenomen. Mijn vriendin vraagt mij regelmatig om met mijn ouders te bellen en dat doe ik dan ook wel en ze zijn dan altijd erg blij dat ik bel, maar het initiatief komt nooit van mij. Het komt gewoon niet in mij op om ze te bellen. Uit het oog, uit het hart zo lijkt het wel. Al is dat natuurlijk niet zo, want ik houd ontzettend veel van mijn ouders. Gelukkig zorgt mijn vriendin ervoor dat ik ze zo nu en dan ook nog eens het gevoel geef dat ze veel voor mij betekenen...