De Autist  -

+ 0 - 1 | § ¶Vervelende spammers

Ik heb het momenteel erg druk waardoor ik even niet veel tijd voor mijn weblog heb. Ook heb ik het boek Aspergers in love eerst weer even aan de kant gelegd. Het is momenteel op mijn site ook erg druk. De spammers hebben mijn weblog ontdekt en zo wordt het al lekker druk wat reacties betreft maar of ik daar blij van moet worden? Ik heb inmiddels geprobeerd een oplossing te bedenken tegen dit gespam. Hopelijk is dat gelukt. Natuurlijk mag iedereen bijdragen leveren aan mijn weblog, maar dan wel zinvolle bijdragen. Ik zal daarom eerst de boel maar weer eens opschonen...

+ 0 - 0 | § ¶Hoofdstuk 2 (Gedeelde interesses)

Volgens de schrijfster van het boek zijn er vaak bij partners veel gedeelde interesses. De liefde voor muziek is daarbij vaak erg belangrijk. Ik en mijn vriendin houden beide wel van muziek, zij speelt zelfs piano, maar onze smaak ligt toch mijlenver uit elkaar. Verder blijkt het theater populair. Mijn vriendin vindt dit wel mooi, maar mij boeit het meestal niet zo. De bioscoop kan ik nog wel waarderen maar dan toch ook vaak naar films waar mijn vriendin liever niet naar kijkt. Science Fiction, Actie, Fantasy maar ook Harry Potter kunnen mij enorm boeien terwijl mijn vriendin er bij in slaap valt. Sport is volgens de schrijfster niet vaak een gedeelde interesse. Dat klopt over het algemeen wel. Ik ben niet erg sportief gebouwd maar vind veel sporten wel erg leuk. Het liefst geen contactsporten zoals voetbal. Mijn vriendin zit op korfbal, een sport die op mij weinig aantrekkingskracht heeft. De regels van het korfbal snap ik ook nog steeds niet. Wat wel weer klopt is de liefde voor katten. Zowel mijn vriendin als ik houden erg van katten. Wij hebben vroeger altijd een kat gehad waar ik het erg goed mee kon vinden. Later willen wij ook wel graag een kat maar op een flat is dat niet zo handig. Overigens is een kat ook een heel erg autistisch beest volgens mij. Misschien dat wij daarom zoveel met elkaar hebben. Humor is ook belangrijk. Het probleem is alleen dat als een asperger eenmaal begint met een mop die succes heeft, hij daarna niet meer van ophouden weet. Ik heb dat zelf ook. Ik kan niet erg goed moppen vertellen, maar ik kan ze wel heel goed onthouden. En als er dan één uitvliegt, dan kan ik zo een uur doorgaan. Aspergermannen kiezen vaak voor een vrouw met een sterke moraal en goede normen en waarden. Wat dat betreft heb ik wel de hoofdprijs denk ik.

+ 0 - 0 | § ¶Hoofdstuk 1 (aantrekking)

Ik heb het momenteel vrij druk dus het lezen gaat nog niet zo flot maar om toch een begin te maken met het boek Aspergers in love heb ik alvast het eerste hoofdstuk gelezen. Het gaat over het begin van relaties en de keuze daarin. Volgens de schrijfster is het voor een Asperger(man) erg belangrijk dat een vrouw zich aangetrokken voelt tot hem. Hoewel ik dat zelf op dat moment niet door had was dit ook bij mij wel een beetje het geval denk ik. Mijn huidige vriendin, die tevens mijn eerste echte vriendin is, was al heel lang verliefd op mij zonder dat ik het door had. Ze deed er alles aan om bij mij in de buurt te zijn waardoor wij vaak in gesprek raakten en ik haar anders ging zien. Vanaf dat moment kregen wij ook een relatie. Het was geen liefde op het eerste gezicht, al vond ik haar wel direct heel aardig. Een tweede opvallend gegeven is dat volgens het boek de partner in eerste instantie alles wat mogelijk is uit de kast haalt om zijn partner tevreden te stellen, maar dat dat na verloop van tijd overgaat als de relatie wat vaster wordt. Op dat punt zijn wij denk ik momenteel wel een beetje aanbeland. In het begin draaide alles natuurlijk om haar, maar nu gaat het gewone leven ook weer verder. Uiteraard houd ik nog steeds heel veel van haar, maar op de een of andere manier laat ik dat wat minder (volgens haar te weinig in ieder geval) merken wat soms tot spanning in onze relatie kan lijden. Gelukkig ben ik momenteel weer op de goede weg terug, binnenkort gaan wij samen een huis kopen. Iets wat al langere tijd vooral op haar verlanglijstje stond. We zijn nu al druk aan het ruziemaken over de inrichting...

+ 0 - 1 | § ¶Aspergers in Love

Omdat ik de laatste tijd erg bezeten ben van het feit dat ik mogelijk Asperger heb kreeg ik van een vriend van mij het boek Aspergers in Love van Maxine Aston op mijn verjaardag. Ik heb zelf sinds 1998 een relatie en ik ben benieuwd of ik in dit boek dingen ga herkennen. Onze relatie heeft zo z'n ups en downs, wat natuurlijk wel voor iedere relatie geld, maar ik heb wel het vermoeden dat mijn onverschilligheid het soms extra moeilijk maakt voor mijn vriendin. Door drukte heb ik een tijdje niet veel kunnen toevoegen aan mijn weblog, maar ik zal nu proberen er weer geregeld iets op te plaatsen al ben ik nog steeds op zoek naar de juiste vorm hiervoor...

+ 0 - 0 | § ¶Hoeveel moeten er nog komen?

Hoeveel moeten moeten er nog komen?
Hoeveel moeten er nog gaan?
Wie waren deze helden?
We doen het hier in jullie naam.

Lange Frans valt van zijn voetstuk

+ 1 - 0 | § ¶Uit het oog, uit het hart?

Waar mijn vriendin iedere week wel met haar ouders aan de telefoon hangt kan het bij mij soms wel maanden duren voordat ik weer contact zoek met mijn ouders. Mijn vader en moeder zijn de beste ouders die je je maar kunt wensen. Mijn vader heeft altijd keihard voor ons gewerkt. Mijn moeder was er altijd voor ons als we thuiskwamen vroeger. Ook nu nog staan ze altijd voor mij klaar als ik ze nodig heb. Het rare is dan ook dat ik nauwlijks de moeite neem om contact met hen te houden. Vroeger werkte ik in het weekend nog in mijn ouderlijke woonplaats en dan kwam ik ook elk weekend thuis. Maar sinds er daar geen werk meer voor mij was kom ik eigenlijk alleen nog voor speciale gelegenheden die kant op. Het is ook zo'n 75 km reizen wat dus net iets te duur is om regelmatig even zomaar te doen. De laatste keer dat ik bij mijn ouders geweest ben was met kerstmis, daarvoor met sinterklaas en daarvoor in september. Mijn vader is halverwege vorige maand geöpereerd. Hij heeft een nieuwe knie gekregen. Wij zijn natuurlijk bij hem in het ziekenhuis op bezoek geweest maar verder heb ik nauwlijks contact opgenomen. Mijn vriendin vraagt mij regelmatig om met mijn ouders te bellen en dat doe ik dan ook wel en ze zijn dan altijd erg blij dat ik bel, maar het initiatief komt nooit van mij. Het komt gewoon niet in mij op om ze te bellen. Uit het oog, uit het hart zo lijkt het wel. Al is dat natuurlijk niet zo, want ik houd ontzettend veel van mijn ouders. Gelukkig zorgt mijn vriendin ervoor dat ik ze zo nu en dan ook nog eens het gevoel geef dat ze veel voor mij betekenen...

+ 0 - 0 | § ¶De eerste reactie

Voor het eerst heeft er iemand gereageerd op mijn weblog. Het is natuurlijk ook een hele stap als er nog niemand voor je geweest is. Maar het ijs is nu gebroken, dus wellicht volgen er nog meer reacties. Natuurlijk is het leuk om reacties te krijgen Natascha. Als ik niet gediend was van reacties dan had ik deze functie immers wel uitgeschakeld. Ik ben inderdaad geïnteresseerd in het nieuws al is dit niet mijn 'obsessie' zoals menig autist er één schijnt te hebben. Op deze weblog wil ik graag mijn visie kwijt over bepaalde dingen die er om mij heen gebeuren. Dit zowel in het nieuws, als om mij heen. Ik ben er al een tijdje achter dat ik dingen vaak anders zie dan andere mensen. Ik had er nooit bij stil gestaan dat dit mogelijk veroorzaakt werd door een autistische aandoening maar sinds kort denk ik daar anders over. Of ik officieel door een psycholoog als autist bestempeld zou worden weet ik niet. Ik heb ook niet erg veel zin om naar een psycholoog toe te stappen om een bevestiging van mijn vermoeden te krijgen. Eigenlijk ben ik wel benieuwd wat de bezoekers van mijn weblog mij zouden aanraden. Vinden jullie dat ik als potentieel autist naar een psycholoog zou moeten gaan? Laat het maar even weten in een reactie...